Architektura może stać się odpowiedzią na problemy społeczne i ekologiczne . Udowodniono już, że miasto rozproszone ma negatywny wpływ na życie społeczne i rodzinne. W obecnych czasach coraz bardziej postępują procesy dezurbanizacyjne oraz dezintegracyjne. Według Hartmuta Häußermanna żyjemy w czasach silnych tendencji dezintegracyjnych, również na poziomie sieci i relacji międzyludzkich. W społeczeństwach obecny jest strach przed rozpadem miasta i jego struktur. Ukształtowane w wyniku procesów suburbanizacji i dezurbanizacji miasto jest formą wewnętrznie podzieloną, zdefragmentowaną i nieczytelną. Współcześnie świadoma polityka miejska wymaga permanentnych działań dążących do reurbanizacji i reintegracji przestrzennej oraz społeczno-gospodarczej, do wzmacniania sieci komunikacyjnej oraz poszerzania pola relacji i współdziałania między grupami mieszkańców. Odpowiedzią na to jest koncepcja miasta zwartego – opartego na zwartej społeczności (compact community) oraz zrównoważonej mobilności. Osiedla mieszkaniowe powinny być kształtowane na wzór jednostek sąsiedzkich C. Perry’ego, zmodyfikowanych i przystosowanych do realiów XXI wieku. Sposób kształtowania części wspólnych powinien wpływać na intensyfikację kontaktów międzyludzkich i budowanie relacji sąsiedzkich. Kolejna kwestia to kształtowanie zabudowy wielorodzinnej i niskobudżetowych mieszkań na wynajem zgodnie z postulatami zrównoważonego rozwoju. Zabudowa taka powinna mieć zapewniony dostęp do komunikacji miejskiej, mobilizować ludzi do korzystania ze współdzielonych aut, a także rowerów i innych środków transportu. Bardzo istotnym aspektem jest też wspieranie lokalnej przedsiębiorczości, rozwijanie idei współdzielonych biur i home working. Efektem tego jest ograniczenie konieczności dalekiego przemieszczania się. Proces ten korzystnie wpływa na funkcjonowanie dzielnic miejskich i jakość życia mieszkańców. W działaniach projektowych powinno się zwracać uwagę, aby mieszkania spełniały wymogi, wedle których umożliwiają one prowadzenie domowego biura (np. według standardu opisanego w systemie BREEAM). Jednak zdajemy sobie sprawę, że na dłuższą metę praca tylko w domu może stać się nużąca i nieefektywna, dlatego też nowoczesne osiedla powinny dysponować powierzchnią coworkingową. Przestrzenie mieszkalne powinny umożliwiać kontakt z naturą. Jest to ważne nie tylko z powodu dobrego samopoczucia mieszkańców, ale również czyni takie osiedla płucami miasta. Dodatkowo powierzchnie zielone wspomagają system melioracyjny, przeciwdziałają lokalnym podtopieniom w wyniku ulewnych deszczy oraz wpływają korzystnie na obniżenie temperatury.

1. IDEA PROJEKTU – Ozon – wyjątkowa trójatomowa cząsteczka tlenu, niezbędnego do życia składnika powietrza.
Ozon – chroni planetę przed szkodliwym promieniowaniem.
Ozon – aby powstać, potrzebuje wielkiej energii błyskawic.
Ozon – jest delikatny i łatwo się rozpada. Inspiracją kompozycyjną osiedla jest połączenie właściwości ozonu z ideą 3R stworzoną przez Zamawiającego. Idee te przetransponowano na język współczesnej urbanistyki i architektury. Zasadą kompozycji jest powiązanie uwarunkowań i atutów lokalizacji ze wspomnianą inspiracją poprzez stworzenie wyjątkowej artystycznie, spójnej ideowo, silnej w wyrazie i atrakcyjnej nowej tkanki miejskiej.

ROZWINIĘCIE IDEI 3R W PROJEKCIE
Relacje – w języku urbanistyki relacje między ludźmi to miejsca, gdzie ludzie mogą się spotkać i gdzie coś ich będzie przyciągać.
My, dla budowania relacji i wzmocnienia identyfikacji z osiedlem, proponujemy stworzenie systemu placów. Place mają kształt litery „O” – jak symbol chemiczny tlenu, tworzą ze sobą układ powiązań i tak jak atomy tlenu tworząc cząsteczkę ozonu – stanowią całość. W centralnej części całego założenia proponujemy największy plac „O3”, będący jednocześnie osiedlowym skwerem, miejscem spędzania wolnego czasu na powietrzu.

W strukturze o tej wielkości mieszkańcy na pewno przyjmą z zadowoleniem pizzerię, kawiarnię z cukiernią czy pub z zewnętrznymi ogródkami, by cieszyć się tam spotkaniami z przyjaciółmi, przyrodą i ciekawą architekturą. W poszczególnych mniejszych częściach osiedla (etapach) proponujemy realizację mniejszych wnętrz urbanistycznych typu „O”, mających na celu integrację mieszkańców w obszarach związanych bezpośrednio z zamieszkaniem.

Małe place powinny przyciągać mieszkańców zadbaną zielenią, małą architekturą, urządzeniami rekreacyjnymi i zabawowymi dla dzieci. Dla podkreślenia relacji i integracyjnego charakteru placów łączymy je między sobą układem przejść i osi kompozycyjnych, tak jak wiązania chemiczne pomiędzy tlenem w cząsteczce ozonu.

Ruch – nasz projekt poprzez przenikające całe osiedle tereny zielone z inspirującymi do aktywnego trybu życia elementami zewnętrznych siłowni, placów zabaw, super ścieżką, rozległymi terenami rekreacyjnymi w północno-zachodniej części osiedla, zapewnia osobom doceniającym walory aktywnego spędzania czasu możliwość realizowania tego w miejscu zamieszkania. W ramach projektu proponujemy zrealizowanie punktu widokowego z wieżą, będącą jednocześnie atrakcją osiedla – z możliwością podziwiania panoramy Krakowa – jak i celem spacerów, generującym ruch oraz podkonstrukcją dla ścianki wspinaczkowej. W parku projektujemy, zgodnie z sugestią Inwestora, duży plac zabaw z konstrukcją linową. Park, ze względu na swoją wielkość, daje też szanse na urządzenie boisk, kortów, skateparku i obszaru dla imprez plenerowych z miejscem dla mobilnej gastronomii. Dużą wartością dla mieszkańców powinny być tereny zielone z rozległymi trawnikami, na których można odpoczywać i piknikować, podobnie jak to się dzieje w Nowym Yorku, Londynie czy innych dużych miastach.

Rozwój – stworzone poprzez urbanistykę możliwości mieszkania, pracy, spędzania aktywnie i zdrowo wolnego czasu w miejscu zamieszkania, to oszczędność czasu, pieniędzy i dobre samopoczucie, które przekłada się nieuchronnie na rozwój osobisty.

2. PRZYJĘTE ROZWIĄZANIA URBANISTYCZNE Kompozycja osiedla – niezależnie od układu komunikacji wynikającego z MPZP – wprowadza swoje porządki formalne. Główna oś kompozycyjna łączy punkt widokowy z małym placem w południowo-wschodniej części osiedla. Przedmiotowy plac został zlokalizowany w tym miejscu nie bez przyczyny. To miejsce według naszej oceny, po zrealizowaniu pierwszego etapu osiedla, będzie najbardziej widoczną jego „wizytówką”. Plac będzie widoczny z drogi głównej oraz tramwaju. Dlatego  właśnie tam proponujemy umieszczenie logo inwestora. Ta lokalizacja pozwoli obserwatorom z zewnątrz na zobaczenie „próbki osiedla” z owalnym placem, zielenią i miejscem zabaw. Poprzez oś widokową wzrok będzie mógł powędrować w głąb i być może zobaczyć dominantę wieży widokowej. Jako element identyfikacyjny i domknięcie osi kompozycyjnej proponujemy umieszczenie na placu rzeźby przedstawiającej cząstkę ozonu, wykonanej np. ze szkła. Podświetlenie jej w nocy doda osiedlu charakteru i jako artystyczny element rzeźbiarski podniesie jego prestiż. Przez osiedle przeprowadzono jeszcze kilka osi łączących place „O”, ułatwiających wewnętrzną komunikację i orientację w przestrzeni. Osie kompozycyjne jako ciągi pieszo-jezdne w niektórych miejscach wykorzystywane są jako drogi pożarowe.

Oś widokowa – widok na miasto – zgodnie z wytycznymi Zamawiającego – wytyczono oś widokową prowadzącą od wzniesienia z punktem widokowym w północno-zachodniej części terenu, poprzez aleję drzew w parku, bramę utworzoną przez budynek świetlicy, przejście między budynkami mieszkalnymi oraz wewnętrzny plac „O” w południowo-zachodniej części osiedla. Dzięki dodatkowemu wzniesieniu i naturalnemu ukształtowaniu terenu zapewniono widok na panoramę Krakowa.

Centralne miejsce – plac „O3” – serce osiedla łączące wszystkie obszary. Plac na skrzyżowaniu głównej osi kompozycyjnej i osi dopełniającej. Na placu zaplanowano zieleń, fontannę oraz miejsca na ogródki dla gastronomii. Plac łączy tereny rekreacyjne osiedla z zabudową i jest sercem komunikacyjnym. W północno-zachodniej części inwestycji zlokalizowano park – wielofunkcyjny obszar rekreacyjny z punktem widokowym, terenami spacerowymi, zabawowymi dla dzieci, sportowymi i trawnikami do użytku mieszkańców. „Super ścieżka” – odnosząc się do wytycznych Zamawiającego i ustaleń MPZP, na terenach ZP/KP zaprojektowano obszary aktywności ruchowej. Szerokie ciągi komunikacyjne mogą służyć spacerowiczom,  biegaczom, rowerzystoom i rolkarzom bez ryzyka kolizji. Tereny „super ścieżki” urozmaicono poprzez zieleń niską, obrośnięte zielenią i wyniesione w górę kopce, szpalery oraz kępy drzew. Przestrzeń utworzona w ten sposób inspiruje do zagospodarowania małą architekturą i rzeźbą. Dla przyszłych użytkowników oznacza to, że spędzona tam aktywność – spacer czy bieg – nie będzie się dłużyć. Za bardzo interesujące i warte rozważenia w kontekście niniejszej inwestycji uważamy rozwiązanie, stosowane już w Krakowie, gdzie na etapie szczegółowego zagospodarowania terenu „super ścieżki” do projektu włączono lokalną społeczność. Mogłoby to być nie tylko wartościowe ze względu na powstającą urbanistykę, ale przede wszystkim w kontekście zawiązywania Relacji, o których wspomniano powyżej.

3. PRZYJĘTE ROZWIĄZANIA ARCHITEKTONICZNE Zakłada się budynki o prostej i lekkiej w wyrazie architekturze, utrzymane w kolorystyce biało-szarej z elementami fasadowymi z blach perforowanych z otworami w kształcie kół o różnej wielkości, symbolizującymi unoszące się cząstki tlenu. W kondygnacji podziemnej lokalizuje się parkingi wielostanowiskowe jako hale garażowe pod kilkoma budynkami jednocześnie. Rzuty budynków i ich kształt powodują wrażenie mniejszych gabarytów. W północnej części osiedla proponujemy dla zoptymalizowania nakładów kilka budynków powtarzalnych.